รวมพลคนมือขยัน ฟังประชันขิมทางขยี้ที่ ม.บูรพา

คุยทางไกล เวปไซด์ ไทยคิดส์

รวมพลคนมือขยัน

ฟังประชันขิมทางขยี้ ที่ ม.บูรพา

นายยางสน..คนบางขวาง

28 กุมภาพันธ์ 2546

เย็นย่ำ ของวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2546

ไอลมเย็นเยือกจากรูช่องปล่องปรับอากาศพวยพุ่งโลมลูบกายอันทดระทวยอ่อนล้าด้วยเหตุแห่งอาการวิตกจริตจากการงานและการเงินที่ง่อนแง่นไม่เข้ารูปเข้ารอย ร่างที่ครั้งหนึ่งเคยแบบบางทอดระนาบแนบตูดอยู่บนเบาะหนังแท้สีครีมอันอ่อนนุ่มราคาระยับ กรุ่นกลิ่นความใหม่สดสะอาดประดุจสาวใสวัยแรกแย้มโชยชายปะทะปลายจมูกอย่างมิตั้งใจ

3 หนุ่ม 1 สาว 1 กะเทย ซ่อนซุกอยู่ในผลิตภัณฑ์วิศวกรรมยานยนต์ ไฮเทคโนโลยีล่าสุดจากแดนปลาดิบที่ถูกบรรจงสร้างขึ้นเพื่อฉลอง 40 ปีแห่งการสถาปนาสถาบันโตโยต้า ประเทศไทย ที่ได้ส่งเข้ามาเป็นบรรณาการแด่ลูกค้าผู้ภักดีแลกเปลี่ยนเม็ดเงินไทยในตัวเลข 7 หลัก ทะยานลิ่วบนถนนลอยฟ้า ด้วยความเร็วระดับด่วนหนีนรก จุดหมายปลายทางคือบางแสน แดนสวรรค์

โปรดอย่าเพิ่งเข้าใจผิด หาได้มาพักผ่อนเดินเที่ยวหาดทราย สายลม ชมคลื่นอะไรดอก หากมีภาระผูกพันอยู่กับการประกวดดนตรีไทย ซึ่งมหาวิทยาลัยบูรพา เป็นโต้โผจัดขึ้นเพื่อ ส่งเสริม สนับสนุน เด็กๆนักเรียนในภาคตะวันออก ให้ได้มีเวทีแสดงความสามารถ เข้าร่วมประกวดประขัน ชิงรางวัลถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเทพฯรัตนราชสุดา ซึ่งในปีนี้ก็นับได้เป็นครั้งที่ 23 เข้าให้แล้ว

ตะวันเบิกฟ้า นกกาโบยบิน 20 กุมภาพันธุ์ 2546

หอประชุมธำรง บัวศรี ภายในมหาวิทยาลัยบูรพา บางแสน ชลบุรี ฝูงชนคลาคล่ำ เด็กนักเรียนจาก โรงเรียนต่างๆที่เข้าร่วมประกวดต่างเสาะหาจับจองทำเลที่เหมาะสม จากนั้นเสื่อสาดก็ถูกกรีดกางวางไว้เป็นอาณาเขตครอบครอง ครั้นเสร็จสรรพก็จัดเรียงเสบียงคลังตั้งเป็นกองบัญชาการ ซักซ้อมเตรียมพร้อมรอเวลาสำคัญที่กำลังจะมาถึง

เสียงดนตรีไทยหลากชนิดดังระงม ข่มแข่งกันอยู่ในที

เต็นท์หลังใหญ่หลายหลังถูกตั้งขึ้นอย่างง่ายๆ เป็นโรงครัวเลี้ยงดูปากท้องผู้เข้าร่วมงาน และสิ่งหนึ่งที่เป็นจุดสนใจกระตุ้นต่อมสิงห์นักช๊อปทั้งหลายคงจะได้แก่ร้านรวงที่จำหน่ายเครื่องดนตรีไทย เทป ซีดี ที่ยกย้ายกันมาเสนอตัวบริการกันถึงตีนบันไดหอประชุม ที่เห็นก็มี ร้านสมชัยดนตรีไทย จากวัดยาง ธนบุรี ร้านดุริยางค์ไทย จากบางพลี สมุทรปราการ นอกนั้นก็เป็นรายย่อยๆ อีกหลายแผง สามารถเลือกซื้อ เลือกชมได้ตามอัธยาศัย

การประกวดดนตรีไทย ระดับนักเรียนภาคตะวันออก ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพฯ ได้จัดติดต่อกันมายาวนานตั้งแต่ พ.ศ.2522 ในครั้งนี้ สถาบันศิลปะและวัฒนธรรม ผู้ริเริ่มการประกวดได้เกี่ยวก้อย บริษัท ไอ.ซี.ซี. อินเตอร์เนชันแนล จำกัด (มหาชน) ซึ่งสนับสนุนงบประมาณ และของที่ระลึก จัดการประกวดขึ้น โดยมีนักเรียนเข้าร่วมจากจังหวัดต่างๆในภาคตะวันออก ได้แก่ชลบุรี ระยอง ตราด จันทบุรี ฉะเชิงเทรา ปราจีนบุรี สระแก้ว นครนายก สมุทรปราการ เบ็ดเสร็จร่วม 1000 คนจาก 78 โรงเรียน ส่วนกรรมการนั้นมาจากหน่วยงานต่างๆทั้งภาครัฐและเอกชนจำนวน 24 ท่าน ทำหน้าที่ตัดสินการประกวดประเภทต่างๆ ซึ่งแบ่งออกเป็นเวทีเล็ก เวทีน้อย บ้างก็อยู่ในห้องประชุม บ้างก็อยู่ตามโถงอาคาร จำนวน 5 เวที ทำการประกวดทั้งหมด 7 ประเภท คือ ปี่พาทย์ไม้นวม (มัธยม),ระนาดเอก (มัธยม),อังกะลุง ,เครื่องสายประสม (ประถม/มัธยม),ขิมเดี่ยว (ประถม/มัธยม)

ชะรอยคงเป็นบุญทำกรรมแต่งแต่ปางก่อน จึงได้มีโอกาสเข้าร่วมสังฆกรรมในการประกวดขิมสายทั้งสองระดับ ทำให้มีโอกาสได้บริหารหูยาวนานต่อเนื่องมากกว่าการประกวดเวทีใดๆ….

แม้ดนตรีเสมือนทิพยโอสถหล่อเลี้ยงบำรุงบำเรอจิตใจให้ผ่องแผ้ว แจ่มใส ….แต่ก็อดที่จะรำพึงกับตัวเองด้วยจิตประหวั่นมิได้…

…..อืมม์ รอบคัดเลือก ระดับประถมศึกษา 71 คน บรรเลงเพลงพญาสี่เสา 2 ชั้น ระดับมัธยมศึกษา 48 คน บรรเลงเพลง เขมรเหลือง 2 ชั้น ต่อด้วยรอบชิงชนะเลิศอีก 40 คน ยังไม่ต้องพูดถึง……นี่ถ้าเสวยโอสถเกินลิมิตชีวิจะหาไม่หรือเปล่าเนี่ย…..

…พอเอาเข้าจริง อาการกระอักกระอ่วนกลับมิได้เกิดจาก ปริมาณ ผู้เข้าประกวดที่มากมายมืดฟ้ามัวดิน…แต่กลับกลายเป็นเรื่องของ คุณภาพ มากกว่าที่น่าปริวิตก

หัวใจของดนตรีนั้น คือความไพเราะ แล้วความไพเราะเกิดขึ้นได้อย่างไร…

แม้ว่าจะมีความรู้เพียงหางอึ่งแต่อยากมีส่วนร่วม จึงขออนุญาตแสดงความคิดเห็นไว้ จะถูกผิดเช่นไรก็โปรดอย่าถือสาหาความ

อย่างไรถึงจะทำให้ดนตรีมีความไพเราะ สิ่งแรกคงไม่พ้นเรื่องที่เกี่ยวกับอุปกรณ์ทั้งหลาย ได้แก่ เครื่องดนตรีต้องมีคุณภาพและความพร้อมในการบรรเลง ทั้งนี้มิได้หมายถึงเครื่องดนตรีราคาแพง หรือสวยงามเลิศหรูเกินเหตุ หากแต่จะต้องมีคุณภาพเหมาะสมกับบุคคลและการใช้งาน ทำไมต้องเป็นสายแสตนเลส ทำไมต้องเป็นทองเหลือง ทำไมต้องใช้ไม้ตีหัวเล็ก น้ำหนักเบา ทำไมต้องก้านแข็ง หรืออ่อน ลักษณะและ ระดับ ตำแหน่งการวางเครื่องดนตรี ต้องวางอย่างไร สูงเท่าไหร่ ต้องรองด้วยผ้า หรือแผ่นไม้ ทั้งหมดล้วนมีผลกับเสียงที่เกิดขึ้นซึ่งมีผลกับเสียง รวมถึงมีการเตรียมพร้อมที่ดูจะง่ายๆแต่สำคัญที่สุดคือควรให้ความสำคัญกับการเทียบเสียงให้มากๆ แทนที่จะใช้เวลายกป้ายชื่อโรงเรียนมาตั้งประกาศยี่ห้อเวลาบรรเลง ซึ่งแน่นอนว่าคงไม่มีคะแนนป้ายสวย ป้ายใหญ่ให้ หนำซ้ำยังบดบังทัศนวิสัยของผู้ชมและกรรมการเข้าให้อีก

ประการที่สอง คือ ทางเพลงและเทคนิคกลวิธีในการบรรเลง ก่อนอื่นควรตีความเพลงที่จะบรรเลงให้เข้าใจบทบาทหน้าที่ของเพลงรวมถึงโอกาสที่จะนำไปใช้ เหล่านี้ล้วนมีความสัมพันธ์ในการกำหนด อารมณ์เพลง ลีลา ท่วงท่าช้าเร็ว ควรศึกษาโครงสร้างเพลง สำเนียง กลุ่มเสียง นำไปสู่การใช้กลอนเฉพาะของสำเนียงภาษา และการใช้เครื่องกำกับจังหวะ หน้าทับ ได้อย่างถูกต้อง ศึกษาทำนองฆ้องบังคับ เพราะการ แปรทาง ที่ดีไม่ควรละเลยหรือเปลี่ยนแปลงจนเสียรูปเสียลักษณ์ ตลอดจนการเลือกใช้เทคนิคและการจัดวาง เรียงลำดับความน่าสนใจ ความยากง่ายเหมาะสมกับระดับฝีมือ และที่สำคัญต้องไม่เว่อร์ผิดที่ผิดทางจนเกินงาม หรือกลายเป็นว่าเทคนิคต่างๆที่ยัดเยียดนำเสนอทำให้บทเพลงขาดความสำคัญและไม่เป็นธรรมชาติ

ผ่านไปสองแล้วแต่เสียงดนตรียังดังไม่ได้ถ้าขาดประการที่สาม ซึ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับผู้บรรเลงล้วนๆ แบ่งออกเป็น 2 ประการ คือ ทักษะ และสติ

เอาเรื่องทักษะก่อน คือ ต้องมีฝีมือดี ซึ่งหาใช่หมายเพียงการบรรเลงได้อย่างรวดเร็วหรือที่เรียกว่า ไหว และการใช้เทคนิควิจิตรพิศดารเพียงแค่กระนั้นไม่ หากแต่เป็นเรื่องของพื้นฐานซึ่งเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

กล่าวคือ ต้องมีความชัดเจน มีความสมบูรณ์ของทุกๆเสียงที่ดังขึ้น จากนั้นจึงเป็นเรื่องการตกแต่งประดับประดา เช่นการใช้น้ำหนักมือ รสมือ ที่เหมาะสม ทั้ง ทีฑะ รัสสะ จังหวะ ช่องไฟ ทีท่าการขึ้นต้นให้สง่างาม ดำเนินเพลงให้สอดคล้องกลมกลืน และลงจบให้ประทับใจ

สุดท้ายคือเรื่องของ สติ คือความเข้าใจ รู้เขา รู้เรา การประมาณตนและสิ่งแวดล้อม อีกทั้งต้องมีไหวพริบปฏิภาณการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ซึ่งคงจะหาโอกาสขยายความกันต่อไป

เสียงขิมตัวที่สิบเอ็ดล้านแปดแสน สงบลง หมายให้รู้ว่าเป็นการสุดสิ้นภาระกิจที่ได้รับมอบหมาย

จากคนแรกจวบคนสุดท้าย ทั้งเธอและเขา ทั้งพญาสี่เสาและเขมรเหลือง ที่เหล่ากองทัพมือขยัน นำมาแข่งกันขยี้เสียจนละเอียดยิบ สะกิดให้ข้อคิดอะไรบางอย่าง .

จริงอยู่ที่ศิลปะเป็นเรื่องของรสนิยมความชมชอบที่หลากหลาย แต่จากภาพที่เห็น จากเสียงที่ได้ยินมาทั้งวัน การบรรเลงโลดโผนโจนทะยาน การให้ความสำคัญกับสิ่งที่ปรุงแต่งฉาบฉวยโดยทอดทิ้งความงามที่เรียบง่าย ความพอดีต่อทั้งบุคคลและกาละ จะเป็นสิ่งที่ชี้ให้เห็นถึงรสนิยมในการเสพดนตรีไทย หรือแม้แต่สะท้อนให้เห็นภาพของสังคมไทยในปัจจุบันได้หรือไม่

ความหวานหอมของน้ำตาลสีสวยย่อมเย้ายวนให้น้ำลายสอได้มากกว่าผักขมรสขื่น แต่ถ้าบริโภคตามใจปากมากเกินไปย่อมทำเป็นผลร้ายต่อร่างกายมิใช่หรือ..

การประกวดอันยาวนานสิ้นสุดลงพร้อมรอยยิ้มและคราบน้ำตาของผู้เข้าร่วมงานการประกวดดนตรีไทยภาคตะวันออกครั้งที่ 23 เวทีประกวดดนตรีที่ให้กำลังใจเด็กๆด้วยการแจกรางวัลมากมายหลายประเภท สมควรที่กินเนสบุ๊คจะต้องบันทึกไว้

ดึกดื่น คืนวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2546

ไอลมเย็นเยือกจากรูช่องปล่องปรับอากาศพวยพุ่งโลมลูบกายอันทดระทวยอ่อนล้าด้วยเหตุที่เสพเสียงขิมสายเกินขนาด เสียงลวดทองเหลืองยังคงแว่วหลอนอยู่ในโสตประสาท ร่างที่ครั้งหนึ่งเคยแบบบางทอดระนาบแนบตูดอยู่บนเบาะหนังแท้อันอ่อนนุ่มราคาระยับ กลิ่นปลาเค็มตัวเขื่องของกำนัลจากคณะผู้จัดงานโชยชอนปะทะปลายจมูกกลบกรุ่นกลิ่นใหม่ของเบาะหนังแท้สีครีมเสียสิ้น

3 หนุ่ม 1 สาว และ 1 กะเทยคนเดิม ในผลิตภัณฑ์วิศวกรรมยานยนต์จากแดนอาทิตย์อุทัย อันมีชื่อรุ่นตรงกับแท็กซี่มิเตอร์ที่วิ่งกันกลาดเกลื่อนในบางกอก ทะยานลิ่วบนถนนลอยฟ้า ด้วยความเร็วระดับด่วนหนีนรก (ภาค 2 ) ..เฮ้อ..ได้กลับบ้านเสียที..

..โอ้.. กรุงเทพ เมืองฟ้าอมร เต่ง เต็ง เต่ง เต็ง เต้ง เต็ง เตรงงงงงง

เอ้า .ขยี้ .

Posted: ตุลาคม 24th, 2009
Categories: ไทยคิดส์
Tags:
Comments: No Comments